Geen tijd, want druk, druk, druk

Gisteren kwam ik om 22u thuis van het pastafestijn van het oudercomité van de school van de kinderen. Na een hele dag helpen met de tombola was ik geradbraakt, heel mijn lijf was en is moe en natuurlijk kon ik niet slapen. Na een heel korte nacht word ik daar binnen een uurtje weer verwacht. Tot vanavond 22u. Ik vind het een verrijking om andere ouders te leren kennen en eens een babbeltje te kunnen slaan met de leerkrachten van mijn kinderen. Maar, de vermoeidheid slaat wel toe merk ik.

Morgen is er de tweedehandsbeurs van de Gezinsbond. Ik zit in het bestuur en ben dus aanwezig. Ik had ook voorgesteld om een goed doel te zoeken om de overgebleven spullen aan te schenken. Dus alle materiaal dat de standhouders niet willen mee naar huis nemen, verzamel ik en breng ik naar de armenorganisatie (W)armkracht. En volgende week is het Kinderfuif van de Gezinsbond.

En dat zijn gewoon de vrijwilligersactiviteiten, naast een fulltimejob en mijn bijberoep. Als ik het zo opschrijf besef ik dat iedereen gelijk heeft. Ik doe teveel en moet keuzes maken. Vooraleer de keuzes zich nog meer opdringen. De lente mag echt een nieuwe start en keuzes voor mezelf inluiden. Ik ben blij dat ik er nu voor kies om toch nog een beetje tijd maken voor een blogpost, wat 40 dagen bloggen al niet met een mens doet. We zijn al bijna halfweg trouwens.

Vorige woensdag staakten de scholen. Leraars willen meer TIJD. Ik vond het gisteren nogal contradictorisch dat alle leerkrachten van de school van onze kinderen verplicht worden om een heel weekend lang mee te helpen op het pastafestijn. Ik snap dat oudercomités en scholen geld willen inzamelen voor materiaal enz, maar anderzijds mogen we de mankracht die we gebruiken voor zo een initiatieven toch ook niet onderschatten. En dat geldt voor alle scholen en alle schoolfeesten, kerstmarkten, … . Leerkrachten moeten veel meer doen dan lesgeven alleen en daar moet toch heel kritisch mee omgesprongen worden vind ik.

Hugo had van zijn juf gehoord dat ze staakte omdat ze boos was op de minister. “Maar wie is dat dan mama? En waarom is de juf boos?”

Wij maakten op de stakingsdag een uitstap naar de zoo van Antwerpen, net als heel vele andere kinderen en hun (groot)ouders. Daarna gingen we naar de premiere van Wonderpark, een film waar ik zeker nog een recensie over wil schrijven. Hier was het ook druk, druk, druk. Maar gelukkig hebben we ook genoten van deze dag kwaliteitstijd.

Comments

  1. miekids says:

    Inderdaad druk als ik het zo hoor. Maar wel tof dat je dit allemaal ziet zitten. En dan die 40 dagen bloggen, het is ook wat planning en maakt het extra druk 🙂

    1. Nina says:

      Dat is waar! Ik heb het een beetje onderschat, maar anderzijds is het ook geen ramp dat er eens een paar dagen geen bericht is.

  2. Ik heb het gisteren ook al gezegd tegen iemand. Er is een ribbetjesfestijn, een grootouderdag, schoolfeest, nog een kippenfestijn, kerstreceptie, loopwedstrijdje… allemaal na de schooluren. En daarbij halen al die leerkrachten echt alles uit de kast qua versiering en moeite. Steek dat daar niet in, maar steek die moeite in mijn kinderen tijdens de schooluren, denk ik elke keer weer.

    1. Nina says:

      Blij dat ik niet alleen sta met die mening, want krijg er weinig positieve reactie op.

Geef een reactie