Ik durfde niet meer bloggen

Schrijfangst. Gisteren heb ik geen blogpost geschreven omdat ik niet meer durfde. Ik was bang. Ik ben bang. Om saaie teksten te schrijven die niemand leest. Bang voor de reacties. Of beter, bang voor het gebrek aan reacties.

Vanmorgen besefte ik dat dit het ideale voer is voor deze zelfreflectie op Zondag. ‘Iets over het paard en erop springen.’

Schrijvers/ columnisten/journalisten als Marc Mijlemans, Marc Didden, Rudy Vandendaele, Linda Asselberghs en Agnes Govaerts zijn altijd voorbeelden geweest. Al toen ik een prille tiener was las ik vol bewondering hun teksten. Ik duidde zinnen, woorden, vondsten aan en hoopte om ooit in de buurt van hun niveau te komen. Ik wou journalist worden omdat mijn nonkel fantastische teksten schreef. Tot de onzekerheid toesloeg.

Op de universiteit kregen wij geen schrijfcursussen en werden onze teksten niet verbeterd, dit vond ik een gemis. In mijn vrije tijd volgende ik journalistiek schrijven en televisiejournalistiek en dat ging eigenlijk wel goed. Maar niet goed genoeg vond ik zelf. Daarna volgden nog heel wat schrijfcursussen. Schrijven voor lezers, helder schrijven, digitale teksten schrijven, wervend schrijven, … . Vorig jaar startte ik zelfs met het zelf organiseren van schrijfcursussen. Binnenkort nodig ik weer twee experten bij mij thuis uit om in een huiselijke sfeer een schrijfcursus te geven: groots schrijven over kleine dingen en recensies schrijven. Maar ook dit maakt mij onzeker. Want er zijn nog niet zoveel inschrijvingen voor de cursussen, dus misschien ben ik de enige persoon die nood heeft aan een schrijfcursus?

Enkele jaren geleden werkte ik bij vzw creatief schrijven en elke werkdag was ik bang om door de mand te vallen. Het impostersyndroom heet dat denk ik. Mijn teksten werden altijd nagelezen en de feedback was steeds terecht, maar ook heel confronterend. Ik denk, in retrospect, dat dit zelfs een belangrijke reden was om hier te vertrekken.

Toen ik bloggen ontdekte vond ik de moed om mijn teksten los te laten op het www. Lillith was een belangrijke inspiratiebron. Niet alleen door haar fantastische teksten, maar ook omdat zij erop hamert dat iedereen kan bloggen.

Ik hoop dat de cursus groots schrijven over kleine dingen mijn moraal een beetje zal opkrikken. En ik blijf hier gewoon schrijven. Zonder druk en met zo weinig mogelijk verwachtingen. En wie weet haal ik ooit het niveau dat ik wil. Schrijven is ook kilometers maken en zitvlees kweken, en dat doe ik.

Wat waren de teksten die mij zo onzeker maakten? Deze en deze. Posts van deze en deze blogger lees ik ook steeds met bewondering voor hun schrijftalent. Steevast grappig ook. Vier Westvlaamse bloggers besef ik nu, er zit daar iets in het water voorzekerst?

Comments

  1. Ena says:

    Je angst weerspiegelt zich alvast niet in je blog! Ik lees ze elke keer met volle zin ^_^ op naar alle volgende blogs ๐Ÿ˜‰

  2. lilith says:

    Och, zo lief dat je dat zegt, maar geloof me: dat impostersyndroom is ook mij niet vreemd. Ik heb het als ik boeken lees van geweldige schrijvers, dat verpletterende gevoel van dat zou ik nooit van zijn leven kunnen. Maar tegelijk: als alleen de beste schrijvers zouden schrijven, wat zouden we dan allemaal niet missen van inzichten?

    Blijven schrijven hoor, en er niet te veel over nadenken. Als ik begin na te denken blokkeer ik ook direct, en dat is nergens voor nodig. x

    1. Nina says:

      Merci voor je reactie! Dat doet me veel deugd.

      Je schreef eens: alles is al geschreven, maar nog niet door jou.

      En dat geldt hiervoor ook natuurlijk.

  3. Je hoeft nergens onzeker over te zijn hoor!
    Ik probeer mezelf niet te vergelijken met andere bloggers, want qua schrijfniveau ga ik nooit kunnen tippen aan anderen. Ik doe gewoon maar wat, in de hoop dat er enkele mensen mijn schrijfsels leuk vinden. Misschien moet ik toch eens een schrijfcursus komen volgen ๐Ÿ™‚

    1. Nina says:

      Altijd welkom! Evi komt ook ๐Ÿ™‚

      Ik vind je posts alleszins heel leuk.

  4. Kaat says:

    Jezelf geen vragen stellen. Oefening baart kunst, zoveel is zeker. Ik kan mij niet voorstellen dat de schrijfsels van die ‘talenten’ onmiddellijk van een dergelijk niveau waren. Dat heet groei, en natuurlijk ook talent.
    Het is een reden waarom ik blogs zo fijn vind: het gaat om de persoon en wat hij of zij te vertellen heeft. Als het te literair wordt haak ik overigens af. Dan lees ik wel Jeroen Brouwers of zo. Geef mij maar recht uit het hart, al zijn er inderdaad bloggers die dat met meer en minder talent voor taal doen.

    Ik heb zelf nog nooit wakker gelegen van reacties, al groeit mijn blog gestaag en meer dan behoorlijk. Ik zie dat er nogal wat gedownload wordt van mijn blog en vind dat fijn. Ik zie ook de cijfers.

    Ik blog uit puur plezier. Het moment dat ik het niet meer leuk vind, stop ik ermee. Hoeveel cijfers er ook achter zitten. Dat plezier is voor mij het belangrijkste.

  5. Evi says:

    Alhoewel het een totaal onterechte angst is want ik lees je ongelooflijk graag snap ik het ook wel. Zeker ook wat je schrijft over de periode bij Creatief Schrijven en dat iemand je teksten corrigeert en naleest. Er zijn momenten dat ik ook die verpletterende angst heb (in combinatie met een angst om toch maar een spellingsfout of god behoede een dt-fout te maken). Maar zolang je er plezier aan beleeft, dat is het allerbelangrijkste. En ohja; ik ben grote fan van de cursussen die je organiseert! Ik heb er alvast grote nood aan ๐Ÿ™‚

  6. Omnipleasant says:

    Just do it Nina. Je bent goed bezig. Focus on the process, not the outcome. ๐Ÿ˜‰

  7. Literasa says:

    Niet twijfelen, gewoon doen! Iedereen moet eerst veel en slecht schrijven om goed te kunnen schrijven. Zo heb ik nog veel verhalen liggen die het daglicht niet waard zijn…

  8. Anne says:

    Ik hou me altijd vast aan iets wat me geleerd werd door Patricia van Nobutterfly: jouw blog is jouw eigen koninkrijk. Je doet er wat je wil.
    Dat is enorm blijven hangen, en daar val ik op terug als het minder gaat.
    Het is jouw plekje op het internet, en je doet er wat je wil. Zelfs reacties verwijderen als je ze niet OK vindt, ha! Toch? Ik vind dat in ieder geval.
    Doe wat je leuk vindt, en dan komt het allemaal goed.

    1. Nina says:

      Dank je voor je lieve woorden Anne!

  9. Bostonbaby says:

    Oh boy, ik snap je. Maar ik kan zo 100 blogs geven die duidelijk minder goed schrijven dan jij. Vergelijken is altijd lastig. Uiteindelijk kan je maar altijd beter proberen te zijn dan jezelf.

    Dat groots schrijven over kleine dingen klinkt als de max van een cursus, die ik heel graag zou komen volgen. Moet wel zeggen: dit is de eerste keer dat ik er iets van hoor. En mocht ik momenteel niet erg aan het ‘zwemmen’ zijn om mijn hoofd boven water/alles te houden, dan zou ik zeker afkomen. Laat je iets weten mocht het nog eens doorgaan, pretty pretty please?

    1. Nina says:

      Dank je voor je lieve woorden Isabelle!
      Volg je de Kwekerij Grimbergen en BlogBoost al?
      Daar vind je altijd de meest recente informatie over onze workshops en BlogCocktails.

  10. Katleen Van Landschoot says:

    Nooit jezelf vergelijken. Er zal altijd wel iemand zijn die sneller, vlotte, hipper, mysterieuzer, to the pointer… is dan jij. Jij hebt een publiek die je eigen insteek waardeert. Schrijf voor hen.

    En wat betreft die cursus: met wat tamtam komt alles goed.

    1. Nina says:

      Dat is heel lief!

  11. Goofball says:

    Ik ben 14 jaar (!!!) geleden beginnen bloggen om mijn vrienden in Canada op de hoogte te houden van wat er in mijn leven gebeurde ipv ze de hele tijd lange e-mails te sturen. Ik stond niet stil bij stijl.

    Nu sta ik er wel soms bij stil en dan besef ik dat mijn schrijfstijl om bij te huilen is. Ik schrijf vaak snel net voor ik ga slapen, gooi het online omdat ik enthousiast wou vertellen wat we het afgelopen weekend gedaan hebben enz. De dag nadien merk ik dan vaak onsamenhangende zinnen of fouten die ik nadien nog probeer te verbeteren voordat hopelijk teveel mensen die gezien hebben. Een mooie vlotte stijl….daar durf ik niet eens op te hopen. En eerlijk, als ik te lang op mijn stijl zou moeten werken, dan is de fun van bloggen er voor mij wel van af. Ik wens enkel in alle spontaneรฏteit dingen online blijven gooien ook al zal ik door die imperfectie nooit grote scharen volgers krijgen.

  12. LeenVdb says:

    Ik kijk ook op naar een paar van die bloggers die je noemt (de andere kende ik nog niet :-D). Maar laat je niet imponeren door hun stijl! Want dat is het: een stijl. Ik denk dat iedere blogger wel schrijftalent heeft, want anders zouden we niet met z’n allen aan het bloggen zijn toch, maar ieder heeft een andere stijl. En hoe spontaner, hoe beter, maar uiteindelijk is het belangrijkste dat jij kan schrijven hoe je wil en waarover je wil. En wij komen wel lezen ๐Ÿ˜‰

    1. Nina says:

      Heel lief van je!

Geef een reactie