Wat durf jij #nietaankindengezinverklappen?

Wat durf jij #nietaankindengezinverklappen ? Na het lezen van het gelijknamige boek van Hanne Luyten was ik eigenlijk wel verbaasd dat wij vrij weinig niet aan Kind & Gezin zouden durven verklappen.  En toch was het boek heel herkenbaar.

Hanne Luyten debuteert met dit boek. “Hanne Luyten heeft drie kinderen. Drie zelfgemaakte, relatief goed gelukte exemplaren. En bij drie stopt het ook. Het nest is vol, haar hart en de semiverplichte monovolume ook. Dit in schril contrast met de bankrekening en de ijskast. Hanne neemt het moederschap zoals het komt, en gaat daarbij meer dan eens roemloos ten onder. Het ouderschap blijkt een geweldig ingewikkeld vraagstuk te zijn, met maar één gegeven: iedereen doet maar wat. Al blijken sommige ouders daar al wat beter in te zijn dan andere.”  Het boek wordt niet gepromoot als een grappig boek en dat vind ik een grote plus. In tegenstelling tot een ander recent boek over kinderen en opvoeding. #nietaankindengezinverklappen klinkt zowel in de aankondiging als in het boek zelf heel authentiek en oprecht en niet als een marketingtruc. 

Hanne Luyten neemt je 192 pagina’s lang mee in haar leven en dat van haar gezin. Met hilarische anekdotes en ook enkele bruikbare tips en inzichten. Hanne Luyten heeft een schrijfstijl waar ik jaloers op ben. Zelfrelativerend, herkenbaar en grappig geschreven. Het doet mij denken aan een heel vlot geschreven blog. Ik heb het in één ruk uitgelezen, al is dat relatief in een gezin met kleine kinderen. Ik heb het dus in stukken en beetjes uitgelezen op minder dan twee dagen tijd. Een record sinds ik kinderen heb. Ik heb ook verschillende stukken voorgelezen aan mijn nieuwsgierige man. Het was langgeleden dat hij mij nog luidop hoorde lachen bij het lezen van een boek.

Het is voor mij heel herkenbaar omdat mijn twee zonen ongeveer even oud zijn als haar kinderen, ik ben dus benieuwd of ouders met oudere kinderen het ook zo hilarisch en herkenbaar vinden. Mijn boek plakt vol met post-its. Binnenkort leen ik dit boek uit aan een vriendin en ik ga die post-its laten zitten, benieuwd of ze het eens is met mijn hoogtepunten en aanduidingen.

Het boek is er voor ploetermoeders en loedermoeders en minder voor mevrouwenmoeders. Ik hoor sowieso ergens bij de eerste twee categorieën en kijk vol bewondering naar categorie drie. Op de achterflap staan er een quote van Siska Schoeters, na haar uitspraken over haar kinderen en opvoeding zowat het boegbeeld van de ploetermoeder. Hanne Luyten zal waarschijnlijk niet oz aan de schandpaal worden genageld als Siska toen. In de eerste plaats omdat ze geen bv is en in de tweede plaats omdat de doelgroep van dit boek duidelijk is: moeders die houden van hun kinderen en het moederschap, maar soms roemloos ten onder gaan. De quote van An Lemmens vind ik zelf verrassend: “voor elke zichzelf respecterende, maar af en toe de waanzin nabij zijnde moeder.” Was het niet An Lemmens die een pleidooi hield tegen de term loedermoeders?

#nietaankindengezinverklappen

Schermtijd

Over mijn eigen schermtijd ben ik best beschaamd en dat wil ik zeker #nietaankindengezinverklappen. Hanne: “Ik ben verslaafd aan mijn telefoon. Het is mijn manier om mezelf terug te vinden in de chaos van het gezinsleven.”  Daar kan ik mij helemaal bij aansluiten.  De schermtijd van mijn kinderen valt eigenlijk wel mee, maar het is sowieso wel meer dan de door hen aanbevolen 30 min. per dag.

#momsunited

De auteur zegt dat ze grote fan is “van het dorp dat WhatsApp is.” Regelmatig lees ik op FB over moedergroepen waar allemaal gelijkgestemde en toffe moeders inzitten en ben ik een beetje jaloers. Nu dus ook. De grote FB groepen Mona’s Blog, Van Gin tot Pap en Drukke mama’s zijn mijn ding niet omdat er veel te veel volk inzit en omdat ik meestal niet op dezelfde golflengte als die moeders zit. WhatsApp is dus eigenlijk wel een veilige haven. Alhoewel anderzijds denk ik ook dat dit “It takes a village to raise a child” meer van toepassing is als de kinderen klein zijn en je veel goede raad kunt gebruiken.

De helicoptermoeder en de zeppelinvader

Ik ben een helicoptermoeder en Bert is zonder twijfel een zeppelinvader. Overbezorgd ten op zichte van het zal wel los lopen. Het boek is doorspekt met grappige metaforen anekdotes, bedenkingen en vergelijkingen: “Waarom zit ik in mijn hoofd toch te helicopteren en volg ik niet gewoon een beetje meer de tactiek van hun vader die als een superchille zeppelin met heel dat opvoeden lijkt om te gaan?”

Tranen met tuiten

Met 1 anekdote, over het antigifcentrum, heb ik tranen met tuiten gelachen. Ken jij het nummer van het Antigifcentrum? Ik alleszins niet. Maar, dat het niet 070 344 044 is, dat wist ik wel. Card Stop toch? Of niet?

 

En jij? Wat durf jij #nietaankindengezinverklappen ?

Comments

  1. Evi says:

    Dit boek staat nog op mijn verlanglijstje. In all honesty er zijn heel veel dingen waarvan ik denk moest Kind & Gezin dit weten we kregen op ons doos (o.a. schermtijd maar ook eten, snoep, etc.). Maar goed, ik loop sinds kort na de geboorte van Tuur sowieso niet hoog op met K&G en wij gaan daar eigenlijk sinds hij een maand of twee is ook niet meer naartoe. Dusja mijn beeld is sowieso wat anders denk ik 🙂 Door jouw review ben ik alvast wel nog benieuwder naar het boek geworden 🙂

    1. Nina says:

      Er wordt met geen woord over K en G gerept in het boek trouwens!

  2. Moederschip says:

    Klinkt als een geweldig boek! Ik heb het nog niet in huis gehaald omdat ik dacht dat het weer een zoveelste “fuzz” boek zou zijn over het moederschap. Misschien toch maar eens halen dan 😉

    1. Nina says:

      # influencer 😉

  3. Katrien says:

    Ik heb het niet zo voor termen als #ploetermoeder, en al helemaal niet voor #loedermoeder … #mevrouwenmoeders bestaan volgens mij niet eens … #momunited , daar kan ik me wel in vinden,, maar dan met 1 of meerdere #gintonics en het liefst #nokids ?

    1. Nina says:

      Snap ik! Gebruik het ook niet veel.

      #momunited zonder kinderen, ben ik inderdaad grote fan van. En doe ik veel te weinig.

  4. liese says:

    ik ben helemaal geen helicoptermoeder. ’t Zijn mijn kinderen die over mij helicopteren 😀 “Mama, waar ben je? Wat ben je aan het doen?” 🙂

    1. Nina says:

      Hahaha! Dat ken ik. Eens op het gemak naar de wc gaan zit er hier ook niet meer in.

  5. Virginie says:

    Hmmm na het lezen van je blog ik vraag me af welke moeder ik ben? (lacht). Benieuwd naar het boek ik zal hem ook eens lezen!

    1. Nina says:

      Mijn exemplaar, met post-its, ligt bij Renilde. Misschien kan je het van haar lenen?

  6. miekids says:

    Dit boek wil ik ook zo graag. Lijkt me geweldig! En ik ben bijna jarig…dus heb ik het als cadeau aan manlief gevraagd. Ik kan niet wachten om het te lezen.

  7. […] Een boek voor ploetermoeders en loedermoeders en minder voor mevrouwenmoeders, zo lees ik bij een Vlaamse blogger. En juist daarom tip ik ‘m hier: het is een tegengeluid tegen de roze-wolk-moeders die het […]

  8. Ik heb het net, op een halve dag, uitgelezen. Weliswaar op een dag dat ik alleen thuis ben :-). Heel graag gelezen!

Geef een reactie