Ouderzonden: wat zou jij nooit delen met je kinderen?

Romina en Annelore lanceerden onlangs een bloguitdaging: #ouderzonden. De deelnemende bloggers krijgen gedurende 7 weken elke week één hoofdzonde voorgeschoteld. Hiermee gaat elke blogger aan de slag. We startten vorige week met  Superbia wat zoveel betekent als hoogmoed, ijdelheid of hovaardigheidwaarom ben jij een goede ouder? Waar blink jij in uit? Mijn blogpost daarover lees je hier

Hebzucht – gierigheid 

Foto Bert Huysentruyt

Ik ken niet zoveel van de zeven hoofdzonden, buiten de gelijknamige reeks in de Humo. Deze week is het de beurt aan Avaritia oftewel hebzucht – gierigheid). Wat zou je nooit delen met je kinderen? 

Net als vorige week zit ik al een paar dagen  na te denken over hoe ik dit wil interpreteren.

Ben ik hebberig als het op mijn kinderen aan komt? Ja, als het gaat over liefde van en voor mijn kinderen. Zoveel mogelijk knuffels, zoveel mogelijk liefde geven en krijgen.

En slaap
Foto Bert Huysentruyt

Slaap is iets dat ik heel hard mis sinds ik kinderen heb. Ofwel slaapt kind 1 niet door ’s nachts, ofwel doet kind 2 alle lichten aan in het midden van de nacht omdat hij een nachtmerrie heeft. Er zijn veel opties. Het resultaat is altijd hetzelfde: ik slaap niet. Vorige week heb ik 2 uur in mijn bed gelegen (woordkeuze is hier bewust) met de kont van mijn jongste zoon in mijn gezicht en de rest van zijn lijfje ongeveer rond mijn nek en mijn andere zoon op mijn arm, schoppend in mijn rug. Gezellig.  GEEF MIJ MIJN SLAAP TERUG. En mijn bed ook als het even kan.

Centen tellen
Foto Bert Huysentruyt

Een gezin onderhouden met 2 onzekere lonen is niet altijd gemakkelijk, maar gierig ben ik niet denk ik. Ik ben wel een heel bewuste consument die goed weet hoeveel iets kost en probeert om alleen naar de colruyt te gaan en kortingen goed in het oog houdt. Op het vlak van kleren voor mezelf ben ik wel nogal gierig. Ik koop zelden iets buiten de solden. Voor de kinderen krijg ik zelden de kans om kleren te kopen, mijn moeder koopt elk seizoen massa’s merkkledij voor hen. Een soort compensatie voor het feit dat ze toen wij klein waren niet veel geld had denk ik. Ik vind het vaak zonde om hen dure kleren te kopen. Ze zijn nogal ‘slijtig’ en hun kleren zien er niet lang nieuw uit.

Zorgen, angsten, problemen
Foto Bert Huysentruyt

Ik ga momenteel door een woelige periode op professioneel vlak en dit wil ik absoluut zo ver mogelijk van mijn kinderen weg houden. Mama huilt dus als zij in bed liggen en probeert haar zorgen naar de achtergrond te verplaatsen als ze er zijn. Niet altijd gemakkelijk en zeker niet altijd realistisch.

Ik ben een vrij angstig persoon: pas op, voorzichtig en dat durf ik niet zijn dan ook mijn stopwoordjes. Maar, ik ben me daar heel bewust van en wil dit niet doorgeven aan mijn kinderen. Ik probeer hen zoveel mogelijk letterlijk en figuurlijk los te laten. Mijn oudste zoon is een beetje een angsthaas, de jongste absoluut niet. Het is wel gemakkelijk om een kind te hebben dat achteruit springt als er in de verte een auto aankomt en nooit zal weglopen. Onze jongste die doet eerst en denkt dan pas na. Daar moet je ogen op je rug voor hebben. Nurture versus nature zeker?

Wil je lezen hoe de andere bloggers deze hoofdzonde interpreteren? Check dan de pagina van Ouderzonden.

 

8 Comments

  1. Sofinesse

    11 februari 2018 at 21:43

    Knuffeltje voor een topmadam en topmama

  2. Marijke

    12 februari 2018 at 09:43

    Slaap… Zo herkenbaar! Hier zijn ze wel al wat ouder en slapen ze gelukkig al wat beter. Maar als er eentje ziek is ben ik na een gebroken nacht een wrak. Ik koop voor mezelf ook steeds kleren in solden. Voor de kinderen heb ik het geluk dat ik regelmatig kleren krijg van vrienden met oudere kinderen. Mijn dochters vinden dat superleuk.
    Veel succes met de woelige periode.

  3. Evi

    14 februari 2018 at 20:12

    Slaap is herkenbaar, daar hebben we er hier terug bitter weinig van en dat eist zijn tol. En wat jammer te horen dat je door een moeilijke periode gaat op professioneel vlak. Niet opgeven, want je bent een sterke madame en fantastische mama! X

  4. Els

    17 februari 2018 at 09:53

    Herkenbaar van die angst verstoppen. Mooi geschreven!

Leave a Reply