Een ode aan mijn nieuwe liefde

Het is grote liefde tussen mij en mijn elektrische fiets. Na 2 weken zijn we nog steeds onafscheidelijk. Zelfs tijdens natte herfstdagen. We hebben op korte tijd al 110 km samen afgelegd en ik hoop dat er nog veel zullen volgen.

Week van de mobiliteit 

Deze week is het de Week van de Mobiliteit en gaan we met z’n allen mee(r) autominderen. Dat is geen straf voor mij, aangezien ik de auto zoveel mogelijk vermijd. Omwille van ecologische en financiële (benzine kost echt onwaarschijnlijk veel geld heb ik gemerkt)  redenen.  Maar vooral omdat ik niet graag met de auto rijd.

Mijn voorbeeld

Een ode aan mijn fiets

Ik vertelde al eerder dat Frank Deboosere mythische proporties in dit huis heeft. Mijn zoon van 3 jaar praat over Frank alsof hij een soort weergoeroe is (wat ook zo is natuurlijk) en ik betrap mezelf erop dat ik minimum één keer per dag iets zeg genre: allez en Frank had gezegd dat het koud ging worden. De weergoeroe woont hier in de buurt en ik zie hem regelmatig voorbijfietsen. Elke dag fietst Frank naar de VRT: goed voor 50 km. Op zijn Facebookpagina berekende hij hoeveel voordeel hij hiermee doet.

“Ik doe quasi al mijn woon-werkverkeer met de fiets. Dat zijn pakweg 200 dagen per jaar van telkens ongeveer 50 km, dus een tienduizend km per jaar. Als een auto 7 liter benzine per 100 km verbruikt, bespaar ik dus 700 liter x 1,4 euro/liter = ongeveer 1000 euro brandstof per jaar. Mijn werkgever betaalt me per maand 105 euro fietsvergoeding, dus 1260 euro per jaar. Ik hoef geen fitness-abonnement, dus een besparing van minstens 250 euro per jaar. Per jaar verdien ik als fietser dus zeker 2500 euro. Bovendien ben ik veel minder vaak ziek. Ik voel me ook veel gelukkiger en ben vaker goed gezind. Geen file-stress voor mij. Ik produceer geen fijn stof. De CO2-uitstoot van mijn fiets is 0 gram/km. Nooit gedacht dat ik als 59-jarige zo fit zou zijn. Het regent in Laag- en Midden-België gemiddeld maar 7% van de tijd.”

Basic fit zonder abonnement

Dankzij mijn fiets beweeg ik dagelijks. In plaats van op mijn lui gat te zitten in de auto. Ideaal. Ik heb geen tijd en meestal ook geen goesting om na of godbetert voor mijn werk (Ja Evi R. ik kijk naar jou!) te sporten.  En naar mijn werk moet ik toch. Het kost mij bijna evenveel tijd met de auto als met fiets trouwens: ongeveer 20 minuten enkele rit. En met mijn elektrische fiets haal ik een mooi tempo.

Als het klopt dat gezond leven dagelijks 30 minuten bewegen vraagt, dan ben ik goed bezig.

Wie de auto vaker laat staan slaapt blijkbaar ook beter. Onderzoekers van de universiteit in het Amerikaanse Stanford vroegen mensen met slaapproblemen om naar het werk te fietsen. En jawel, de tijd die ze nodig hadden om in slaap te vallen halveerde en de ‘proefkonijnen’ sliepen een uur langer. Wie meer beweegt ontspant zich ook en dat helpt om goed te slapen. En slaap dat kan ik gebruiken. Want het is hier nog te vaak #teamnosleep.

Een gezond lichaam en een gezonde geest 

Niet enkel je lichaam wordt beter van regelmatig bewegen, het is ook goed voor je geest. Dat kan ik beamen. Volgens de site van de Week van de Mobiliteit zijn er drie positieve effecten: je zelfvertrouwen krijgt een opkikker en je verlaagt het risico op depressie en het  is een effectieve methode om stress te bestrijden. Het geeft je lichaam een soort van ‘stress-oefening’, waardoor de communicatie tussen zenuwstelsel, hart, nieren, en spieren beter verloopt. Ik weet nog een vierde: dankzij enkele zalige podcasts leer ik ook nog iets bij op weg naar het werk. Natuurlijk doe ik maar 1 oortje in, zodat ik het verkeer nog goed hoor.

Elektrische fiets  

Een tijd geleden koos ik voor een elektrische fiets. Voor mijn woon-werkverkeer en om de fietskar te trekken. Ik heb er nog geen minuut spijt van gehad. Ik had verwacht om minder lang onderweg te zijn dan met mijn gewone fiets, maar dat klopt niet doordat het geen lange rechte baan is en ik vaak moet stoppen om over te steken. Maar zelfs dat kan mijn enthousiasme niet temperen. De zware stukken zijn  een makkie en ik ben niet meer totaal buiten adem als ik aankom op mijn werk.

Ik draag een fietshelm op de elektrische fiets.  Ik heb er even over getwijfeld, maar voel me toch veiliger met mijn pot op mijn kop. En het is ook een voorbeeld voor de kindjes. Het ziet er niet uit en is wat ongemakkelijk. Mijn haar is ook een ramp. Maar dat ziet niemand dankzij mijn roodaangelopen gezicht.

Hartjes voor mijn fiets, die er ook nog eens prachtig uitziet. En cruciaal:een mandje heeft.

elektrische fiets en fietskar

Week van de Mobiliteit. 

 

Hoe ga jij naar het werk?

2 Comments

  1. fieke

    19 september 2017 at 19:30

    Een fietsstoeltje: ja, maar het past ook niet op mijn (elektrische) fiets. Geen goeie combinatie, die twee. Lange leve de fiets, maar écht!

    1. Nina

      7 oktober 2017 at 10:20

      Heb er gisteren een nieuwe gekocht!

Leave a Reply